روزگاری سرزمین روح من هموار بود

                    دور تا دور دلم تا آسمان دیوار بود

                       آن طرف احساس بود و این طرف دلواپسی

        

           در جواب عشق حرف آخرم انکار بود

                  در حصار سنگی ام پیچیده در صبری نجیب

                   

          لحظه هایم بی تپش از رخوت تکرار بود

                بعد از او وهمی سراپایای غرورم را تکاند

   

         بی گمان این لحظه دیگر لحظه اقرار بود

               خوابگردی .شاعری . افسانه یا ناباوری

                     خوب یادم هست آن شب اولین دیدار بود


 

نوشته شده توسط مینا در جمعه 4 آبان1386 ساعت 0:1 موضوع | لینک ثابت