دلم گرفته آسمون

                                                نمی تونم گریه کنم

                                            شکنجه می شم از خودم

                                               نمی تونم شکوه کنم

                                    انگاری کوه غصه ها تو سینه من اومده

                                                آخ داره باورم میشه

                                                خنده به ما نیومده

                                                 دلم گرفته آسمون

                                               از خودتم خسته ترم

                                   تو روز گار بی کسی یه عمر که در به درم

                                    حتی صدای نفسم میگه که توی قفسم

                                  من واسه آتیش زدن یه کوله بار شب بسم

                                               دلم گرفته آسمون

                                             یکم من و حوصله کن

                                 نگو که از این روزگار یه خرده کمتر گله کن

                                 من و به بازی می گیرن عقربه های ساعتم

                                 برگه ی تقویم میکند لحظه به لحظه لعنتم

                                       آهای زمین یه لحظه تو نفس نزن

                                     نچرخ تا آروم بگیره یه آدم شکسته تر

 


 

نوشته شده توسط مینا در شنبه 13 مرداد1386 ساعت 21:5 موضوع | لینک ثابت